Muurdecoraties de Bilt

Amerikaanse kunstenaar verfraait aanzicht Hollandsche Rading

door Annemieke van Zanten (20 oktober 2004)

Door toepassing van driedimensio-nale technieken heeft Bob hier de suggestie gewekt alsof er een echt raam aanwezig is.

(klick op de foto voor een groter beeld)

Zijn grote liefde, een Nederlandse, brengt hem uiteindelijk naar Nederland. Hun dochter en schoonzoon kopen een huis in Hollandsche Rading, waar hun kleindochter wordt geboren. De onvrede van Karin en Jeroen twee huizen verderop aan de Tolakkerweg wordt een uitdaging voor Bob Ocegueda. Er ontstaat een idee voor een wandschildering.

 

Bob Ocegueda wordt halverwege de vorige eeuw in San Franscisco geboren. Als klein jochie van nog geen 4 verhuist hij naar Mexico waar hij bijna zijn hele jeugd doorbrengt. Als de getalenteerde Bob besluit om industriële vormgeving en toegepaste kunst te gaan studeren aan de academie te San Fransisco, laat hij Mexico voorgoed achter zich.

Na zijn studie wordt hij achtereenvolgens: art director, freelance tekenaar, technisch tekenaar, cartoonist en illustrator (van allerlei handboeken, instructieboeken en tijdschriften). Als het digitale tijdperk zijn intrede doet, legt hij zich al gauw toe op het ontwerpen van websites. Op verzoek van zijn broer, die iets wil doen met een saaie muur, begint hij met het beschilderen van muren. Doordat hij allerlei suggestieve driedimensionale technieken toepast, weet hij ruimtes groter te maken en er een totaal andere sfeer te creëren. Hij geniet van het gezichtsbedrog dat hij teweeg brengt. Hij leeft zich vooral uit als hij een kinderkamer mag verfraaien. Lieflijke kleuren, kleine vlindertjes, vogeltjes, bloempjes, alles wat licht en vrolijk is verwerkt hij in zijn kunst voor kinderen.

Hij verplaatst zich in de droomwereld van het kind, zoals hij zich in iedere opdrachtgever kan verplaatsen.

 

 

Altijd op zoek naar een nieuwe uitdaging probeert hij ondertussen al zeilend de wereldzeeën te bedwingen met zijn Trimaran. Zijn vrouw Margreet ontmoet hij dan ook in de haven van Frisco, waar zij haar zus bezoekt, die net terugkomt van een zeiltocht uit Alaska. Bob’s trimaran ligt naast de boot van haar zus. Het is liefde op het eerste gezicht als Margreet en Bob elkaar ontmoeten en samen zwerven ze zeven jaar over zee. Uiteindelijk krijgt Margreet heimwee naar de knusheid van Nederland en ze vertrekken, met dochter en schoonzoon naar ons koude landje.

Ondertussen
Het is zomer 2003 als er grote verschuivingen plaats vinden rondom het vierkante plantsoen in Hollandsche Rading. Nieuwe bewoners betrekken de verkochte woningen aan de Tolakkerweg. Er komen jonge mensen te wonen, sommigen hebben kinderen, anderen hopen kinderen te krijgen. Tot deze laatste categorie behoren Douwe en Marcia. Ze zijn net uit de Verenigde Staten gekomen en neergestreken in Hollandsche Rading. Ze willen hun eventuele kinderen graag een Nederlandse opvoeding en opleiding geven in een prettige omgeving.
Op de eerste barbecue van ‘Het vier-kantje’ in september 2003 (een initia-tief van de gezamenlijke nieuwe bewoners) leren ze onder andere Karin en Jeroen kennen.

Zij hebben al kinderen en zijn dan net een week geleden verhuisd uit Drente. Jeroen is piloot en wil graag wat dichter bij Amsterdam wonen, omdat de reistijd hem een beetje op gaat breken. Ze vinden het huis op de Tolakkerweg prachtig en trekken er in. Jammer alleen dat de zijgevel zo lelijk is. Overduidelijk heeft daar vroeger een deur en een raam gezeten, maar beide zijn nu dichtgemetseld met bakstenen. Misschien kunnen ze het nog terug-brengen in de oorspronkelijke staat. Eerst maar eens de binnenkant op orde
brengen, dan zien ze wel weer.

Intussen is het januari 2004 geworden. Marcia en Douwe zijn de gelukkige ouders geworden van dochter Arianna. Beide ouders werken, maar opa Bob en oma Margreet komen twee dagen in de week oppassen. Gelukkig dat opa en oma niet meer in de V.S. zitten! Zo komt de Amerikaanse kunstenaar Bob Ocegueda in het kleine dorpje Hollandsche Rading terecht, waar alle bewoners van het vierkantje hem al gauw herkennen als ‘de opa van…’

Het wordt lente en vervolgens zomer 2004. Regelmatig wandelen de Ocegueda’s met de kleine Arianna. Uiteraard maken ze gezellig een praat-je met de mensen die ze tegenkomen. Als Karin tijdens zo’n praatje haar onvrede uit tegenover Bob over die lelijke zijgevel van hun nieuwe huis, gaat er bij hem een schilderlichtje branden. Eerst maakt hij foto’s van de gevel zoals deze er op dat moment uit ziet. Dan doet hij een voorstel voor een muurschildering.

Aan de hand van bewerkte foto’s laat hij Karin en Jeroen met behulp van verschillende schetsen zien, wat de mogelijkheden voor de zijgevel zijn. Ze vinden het een geweldig leuke oplossing voor hun dagelijkse ergernis. Bob kan een schildering maken die zo reëel is, dat het net lijkt of de gevel weer in de oude staat is teruggebracht. Het voor-deel is echter, dat deze oplossing niet alleen vele malen goedkoper is, maar dat ze ineens een raam hebben zonder dat ze op de blinde muur van de buren uitkijken. Karin en Jeroen zijn blij met het rea-listisch ogende resultaat. Ze vinden het een creatieve oplossing en het huis heeft hierdoor voor hen duidelijk meerwaarde gekregen. Bob heeft precies aangevoeld wat zij bedoelden. Zij zijn blij, maar ook de buurt is blij, dat die deprimerende muur verdwenen is. De geschilderde geraniums zijn absoluut winterhard en ze zullen dan ook gezellig het hele jaar rond blijven hangen. De bewoners van het vierkantje zijn trots op ‘hun’ Amerikaanse kunst. Hollandsche Rading staat nu internationaal op de kaart, dankzij de Amerikaanse / Mexicaanse Bob Ocegueda.

 

‘Gevel kunstenaar’ Bob Ocegueda. Voor meer informatie:tel. 0514 681631,

Terug naar voorpagina

of naar de projekten pagina